ديروز به محله ي دوستم رفته بودم. محله اي كه بسيار با محله ي ما فرق داشت. همه چيز فرق داشت، حتي گنجشككهايي كه در آنجا آواز مي خواندند. در مغازهاشان نيز اجناسي كه عرضه داشتند بسيار با ما فرق داشت، در حاليكه فقط چند كوچه با ما فاصله داشتند، البته زماني...
مغازه هايي را يافتم كه دوستم گفت قصابي است. بسيار تعجب كردم، زيرا در قصابي محله ما  گلهاي رنگارگ بخصوص گل سرخ ميتوانستي ببيني اما آنجا چيزي بنام گوشت بود. در واقع در محله ما به آن مغازه ها گل فروشي ميگوييم زيرا هرگاه بخواهيم به ديدن فرد محترمي برويم بايد از آن گلها(يعني همان گوشت محله ي دوستم) ببريم!
راستي در قصابي محله ما نيز گوشت ديده ميشود با اين تفاوت كه اين گوشتها هميشه خندانند. آخه تو محله ي ما جرم هركسي كه از روي يك انديشه نو لبخندي كند، نمايش در ويترين قصابي است!!
حتي آبي كه در جوهاي آنها روان بود با ما فرق داشت. در جوي هاي انها آبهايي روان بود كه البته كثيف بودند اما مثال آن آبها را من در شير آشپزخانه مان ديده بودم! بجايش در محله ي ما از جوي ها آبهايي به رنگ سرخ هميشه جريان دارد كه يا از مغاز هاي قصابي سرچشمه ميگيرند يا از خانه ي مادران....
در آنجا تنديسي را يافتم كه  مردم آن محله به آن احترام زيادي ميگذاشتند. تنديس شبيه همان ابزاري بود كه قبلا آنها را در سرزميني ديدم كه مجرمان با آن راهها را صاف مي كردند(همان كساني كه جرمشان هشياري در تاريكي شب بود.). ياد تنديس محله ي خود افتادم. تنديسي خنده آور كه مردم از ترس شمشيري كه در دست نگهبان وجود دارد با آن احترام مي گذارند.
از دوستم پرسيدم مكان عبادتتان كجاست؟ گفت مردم ما يا به آنجا ميروند يا به آنجا....  ديدم مكانهايي كه نشان ميدهد در محله ي ما كتابخانه و دانشگاه ميگويند. جاهايي كه در نظر مردم محله ي ما مكانهاي كفر است مگر اينكه كتابهاي 1400 سال پيش را بخواني!!
دردني هاي زيادي را در آنجا يافتم كه اگر بخواهم همه شان را برايت تعريف كنم خروس خانه دهان به شكايت باز ميكند. در آخر از دوستم آدرس دقيق محله شان را پرسيدم تا به آنجا كوچ كنم گفت: اينا همان محله ي خودت است اگر قصاب محله ات را بكشي......