تبليغاتX
Diamond in the Dark

Diamond in the Dark

 

خود كشي حلقه 

تو را دوست خواهم داشت

            زماني كه آفتاب ميرقصد

و شبانگاهان عاشقت خواهم شد

و روز بعد

            به هنگامي كه آفتاب با ارابه ي آتشينش

            در آسمان تازيد

                        مرا عاشقتر خواهد يافت

در آن هنگام است

كه حتي خورشيد هم به من

حسادت خواهد كرد

            و من هم به تو

            حسادتي از نوع برف

                        سفيد و پاك

و دوباره دوستت خواهم داشت

            تا فردا عاشقانه تر

                        عاشقت شوم

 


امروز شخصی از پیش ما پرواز کرد که عمری آرزو داشتم مثل او باشم...

خسرو شکیبایی هم رفت...

 

يادش گرامي... 

بگذار این بار باور نکنم! این قصه ی همیشه تکرار ِ هجرت با طعم ِ اشک های سر ریز را باز هم باید بخوانم.

بگذار به جای همه ی اینها "هامون" را دوباره از سر خوش بخوانم و باور کنم!

بگذار "کاغذ بی خط" ات را اینبار هم نگذارم خط خطی شود!

بگذار این بغض ِ "خانه سبز" هرز تر از این نشود!

بگذار این بار ِ دیگر "تفنگ سر پر" را به سوی خودم نشانه بگیرم!

تو بزرگمردانه "حکم" ِ پیاده شدن از "اتوبوس ِ شب" را امضا کردی!

من ماندم و باز هم شب ناله های "خواهران ِ غریب"!

هنوز تشنه ام که "صدای پای آب" را از صدای تو بنوشم...

 

خسرو شکیبایی ِ جان، حتی اگر پرویز پرستویی هم بغضش را بشکند و بگوید که تو رفتی، بگذار این را باور نکنم!

 (برگفته از سایت مریمی ترین مریم! آنیما)

+ نوشته شده در جمعه بیست و هشتم تیر 1387 22:41 با قلم مهرداد |


تو مپندار که خاموشی من

هست برهان فراموشی من

 

 

 

ما را به خاطر بیاور!

ما را که تازه جوانانی بیست و دو ساله بودیم

شور عشق درسینه داشتیم و

پیش از آن که عاشق شویم سینه بر خاک سوده مُردیم.

ما را به خاطر بیاور!

ما را که سینه سرخانی خنیاگر بودیم و ده به ده

نه در آسمان و نه در کوهسار و نه برشاخسار

که در بازار پیش از آن که آوازه خوان شویم

بر شاخه ای تکیده از تکیه گاه خویش

جان واسپردیم

به خاطر دارم پیامشان را، سرنوشتشان را،

آری …

و همیشه درگذرگاه خاطرم درگذر است

آوازهای صامت سینه سرخان سینه برسیخ و

تجسد آرزوهای بیست و دو سالگان سینه بر سنگ

و از تکرار یادشان شاید پیش از آن که شاعر شوم

بیست و دو ساله بمیرم. آمین.

 

(سروده شهید عزت ابراهیم نژاد لاله سرخ کوی دانشگاه)

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم تیر 1387 17:5 با قلم مهرداد |


خواهم تازيد

 

خواهم تازيد به دل شب

            با چشمانم

و در اين تاريكي وحشتزا

            كه خدا نيز قادر به جنگ با آن نيست

صدايت ميزنم

            با چشمانم

و خواهم يافت تو را

            با قلبم

                        در سياه ترين رنگ دنيا

 

و با زيباترين رنگها آزينت ميدهم

            تا در روشنايي فردا

                        به زيبا ترين وجه ببيند تو را

                        با تمام وجودشان

 

وبفهمند تو را

            با چشمانشان

و عشق بورزند به تو

            با عقلهاشان

                                                                             

                                                                              مهرداد

+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387 22:33 با قلم مهرداد |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

يك مرد بي زر
ميتوانم بود
يك مرد بي زن
ميتوانم زيست
يك مرد بي آئين
ميتوانم مرد
يك مرد بي ميهن
توانم ماند
اما
در آن سامان كه استخدام يك وجدان
تنها دوخط ميخواهد و يك مهر
آنجا كه تاوان تنفس بر سر يك كوه
سنگين تر است از جعل يك تاريخ
آنجا كه قتل كودكي مسلول
آسانتر است از صيد يك ماهي
آنجا كه خون يك دل آزاد
ارزانتر از سرخاب يك رسواست
من هيچ نتوانم در آنجا ماند
يك مرد بي فرياد


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

آذر 1388

شهریور 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386


آرشیو موضوعی

پچ پچي با سايه
ورق پاره هاي شبانه


دوستان

كافه چي بي نام
لبخند اشك (شبنم)
عينك دودي (مهرانا)
Suicide Of Notes
براي آزادي بنويسيم(خاموش)
دختر باران (آيلين)
ساغران
تولدي ديگر
Great Dreams
وبسايت رسمي شهيار قنبري
انجمن ترانه سرايان تبريز
ديگر كلبه ام
سه شنبه ي خاكستري
مريم علوي
يه پنچره(بهار)
يه پنچره(بهار)2